اعترافمن زندگي را دوست دارمولي از زندگي دوباره مي ترسم!دين را دوست دارم ولي از كشيش ها مي ترسم!قانون را دوست دارمولي از پاسبان ها مي ترسم!عشق را دوست دارم ولي از مردها مي ترسم!كودكان را دوست دارمولي از آينه مي ترسم!سلام را دوست دارمولي از زبانم مي ترسم! من مي ترسم ، پس هستماين چنين مي گذرد روز و روزگار منمن روز را دوست دارم ولي از روزگار مي ترسم!

1_ایا میدانى: زمانى که اذان تمام میشود؛ دعایت مستجاب میشود....پس محروم نکن خودت را از دعا؛بعد از تکرار کردن اذان و دعاى معروف (اللهم رب هذه الدعوة التامة....) حتما منتشر کن شاید یکى غیر از تو اینرا نمیداند، .....2_ایا میدانى کجا قرار داده میشود گناهان تو در حالی که نمازمیخوانی؟ رسول خدا صلی الله علیه وآله فرمودند (که بنده ی خدا وقتی بلند شد تانماز بخواند با تمام گناهانش آمده ..... پس گناهانش بر روی سرش وگردنش گذاشته میشود پس هر بار که که به رکوع وسجود میرود گناهانش میریزد) ای کسی که عجله میکنی در رکوع وسجود؛ سجود ورکوعت را تا میتوانی طولانی کن تا گناهانت از

گاهی مجبوری برای راحت کردن خیال دیگران ،

خود را خوشحال نشان بدهی ولـــــی چه حیف که درونت غوغاست…

تا بنده ز خود فانی مطلق نشود

توحید به نزد او محقق نشود

توحید حلول نیست نابودن توست

ورنه به گزاف ، باطلی حق نشود

هله نومید نباشی که تو را یار براند گرت امروز براند نه که فردات بخواند در اگر بر تو ببندد مرو و صبر کن آن جا ز پس صبر تو را او به سر صدر نشاند و اگر بر تو ببندد همه رهها و گذرها ره پنهان بنماید که کس آن راه نداند نه که قصاب به خنجر چو سر میش ببرد نهلد کشته خود را کشد آن گاه کشاند چو دم میش نماند ز دم خود کندش پر تو ببینی دم یزدان به کجا هات رساند به مثل گفتم این را و اگر نه کرم او نکشد هیچ کسی را و ز کشتن برهاند همگی ملک سلیمان به یکی مور ببخشد بدهد هر دو جهان را و دلی را نرماند دل من گرد جهان گشت و نیابید مثالش به کی ماند به کی ماند به ک

هر چند که زن را امر کنی که پنهان شو، او را دغدغه خود را نمودن بیشتر شود. و خلق را از نهان شدن او، رغبت به آن زن بیش گردد. پس تو نشسته ای و رغبت را از دو طرف زیادت می کنی و می پنداری که اصلاح می کنی. آن خود عین فساد است.
اگر او را گوهری باشد که نخواهد که فعل بد کند، اگر منع کنی و نکنی، او بر آن طبع نیک خود و سرشت پاک خود خواهد رفتن، فارغ باش و تشویش مخور. و اگر به عکس این باشد، باز همچنان بر طریق خود خواهد رفتن. منع جز رغبت را افزون نمی کند